Mundus Imaginali

'Mundus Imaginalis' is een collectie textielkunstwerken waarin Berenike een wereld verkent die zich bevindt tussen de natuurlijke en de spirituele wereld. Een wereld die bemiddelt tussen de zintuiglijke realiteit en het mystieke rijk van het goddelijke.

In deze tussenwereld verwelkomt Berenike het verbeeldingsvermogen en laat ze de cognitieve verbeelding bloeien. Binnen dit verbeeldingsvermogen, een vorm van kwantumlogica, onderzoekt ze fragmenten uit vroegere droomlandschappen, zintuiglijke waarneming en waarzeggerij met natuurlijke elementen zoals dierlijke en plantaardige ostenten, opzettelijke experimenten met waterkristallografie, en verkent ze tevens het rijk van verdriet, hoop en het hiernamaals.

 In zijn tekst uit 1964, 'Mundus Imaginalis, or the Imaginary and the Imaginal', betoogt de overleden islamgeleerde Henri Corbin dat 'het verbeeldingsvermogen verre van onwerkelijk of niet-bestaand is; integendeel, het vestigt reële verbeeldingskennis en -functie.' Het is niet gebaseerd op een scheiding van materie en geest, geschiedenis en mythe, omdat het ‘waar’ – een concrete locatie – in de ziel huist, en het lichamelijke in het spirituele bestaat.’